President-elect Benigno Simeon ‘Noynoy’ Cojuangco Aquino III took his oath today as the 15th President of the Republic of the Philippines.  As mandated by the 1987 Constitution, Aquino  sworn by high noon before Supreme Court Associate Justice Conchita Carpio-Morales at the historic Quirino Grandstand in Manila.

The special event was attended by many Filipinos and foreign dignitaries from all over the globe. Aquino’s inauguration also marks the first peaceful transfer of power since 1998, when President Joseph Estrada was elected as the 13th Philippine President with a landslide victory.

A video and a copy of President Noynoy Aquino’s Inaugural Speech is published in full below:

His Excellency Jose Ramos Horta, Former President Fidel V. Ramos, Former President Joseph Estrada, Senate President Juan Ponce Enrile and members of the Senate, House Speaker Prospero Nograles and members of the House, justices of the Supreme Court, members of the foreign delegations,Your Excellencies of thediplomatic corps, fellow colleagues in government, aking mga kababayan.

Ang pagtayo ko dito ngayon ay patunay na kayo ang aking tunay na lakas. Hindi ko inakala na darating tayo sa puntong ito, na ako’y manunumpa sa harap ninyo bilang inyong Pangulo. Hindi ko pinangarap maging tagapagtaguyod ng pag-asa at tagapagmana ng mga suliranin ng ating bayan.

Ang layunin ko sa buhay ay simple lang: maging tapat sa aking mga magulang at sa bayan bilang isang marangal na anak, mabait na kuya, at mabuting mamamayan.

Nilabanan ng aking ama ang diktaturya at ibinuwis niya ang kanyang buhay para tubusin ang ating demokrasya. Inalay ng aking ina ang kanyang buhay upang pangalagaan ang demokrasyang ito. Ilalaan ko ang aking buhay para siguraduhin na ang ating demokrasya ay kapaki-pakinabang sa bawat isa. Namuhunan na kami ng dugo at handang gawin itong muli kung kinakailangan.

Tanyag man ang aking mga magulang at ang kanilang mga nagawa, alam ko rin ang problema ng ordinaryong mamamayan. Alam nating lahat ang pakiramdam na magkaroon ng pamahalaang bulag at bingi. Alam natin ang pakiramdam na mapagkaitan ng hustisya, na mabalewala ng mga taong pinagkatiwalaan at inatasan nating maging ating tagapagtanggol.

Kayo ba ay minsan ring nalimutan ng pamahalaang inyong iniluklok sa puwesto? Ako rin. Kayo ba ay nagtiis na sa trapiko para lamang masingitan ng isang naghahari-hariang de-wangwang sa kalsada? Ako rin. Kayo ba ay sawang-sawa na sa pamahalaang sa halip na magsilbi sa taumbayan ay kailangan pa nila itong pagpasensiyahan at tiisin? Ako rin.

Katulad ninyo ako. Marami na sa atin ang bumoto gamit ang kanilang paa—nilisan na nila ang ating bansa sa kanilang paghahanap ng pagbabago at katahimikan. Tiniis nila ang hirap, sinugod ang panganib sa ibang bansa dahil doon may pag-asa kahit kaunti na dito sa atin ay hindi nila nakikita. Sa iilang sandali na sarili ko lang ang aking inaalala, pati ako ay napag-isip din—talaga bang hindi na mababago ang pamamahala natin dito? Hindi kaya nasa ibang bansa ang katahimikang hinahanap ko? Saan ba nakasulat na kailangang puro pagtitiis ang tadhana ng Pilipino?

Ngayon, sa araw na ito—dito magwawakas ang pamumunong manhid sa mga daing ng taumbayan. Hindi si Noynoy ang gumawa ng paraan, kayo ang dahilan kung bakit ngayon, magtatapos na ang pagtitiis ng sambayanan. Ito naman ang umpisa ng kalbaryo ko, ngunit kung marami tayong magpapasan ng krus ay kakayanin natin ito, gaano man kabigat.

Sa tulong ng wastong pamamahala sa mga darating na taon, maiibsan din ang marami nating problema. Ang tadhana ng Pilipino ay babalik sa tamang kalagayan, na sa bawat taon pabawas ng pabawas ang problema ng Pinoy na nagsusumikap at may kasiguruhan sila na magiging tuloy-tuloy na ang pagbuti ng kanilang sitwasyon.

Kami ay narito para magsilbi at hindi para maghari. Ang mandato ninyo sa amin ay pagbabago—isang malinaw na utos para ayusin ang gobyerno at lipunan mula sa pamahalaang iilan lamang ang nakikinabang tungo sa isang pamahalaang kabutihan ng mamamayan ang pinangangalagaan.

Ang mandatong ito ay isa kung saan kayo at ang inyong pangulo ay nagkasundo para sa pagbabago—isang paninindigan na ipinangako ko noong kampanya at tinanggap ninyo noong araw ng halalan.

Sigaw natin noong kampanya: “Kung walang corrupt, walang mahirap.” Hindi lamang ito pang slogan o pang poster—ito ang mga prinsipyong tinatayuan at nagsisilbing batayan ng ating administrasyon.

Ang ating pangunahing tungkulin ay ang magsikap na maiangat ang bansa mula sa kahirapan, sa pamamagitan ng pagpapairal ng katapatan at mabuting pamamalakad sa pamahalaan.

Ang unang hakbang ay ang pagkakaroon ng tuwid at tapat na hanay ng mga pinuno. Magsisimula ito sa akin. Sisikapin kong maging isang mabuting ehemplo. Hinding hindi ko sasayangin ang tiwalang ipinagkaloob ninyo sa akin. Sisiguraduhin ko na ganito rin ang adhikain ng aking Gabinete at ng mga magiging kasama sa ating pamahalaan.

Naniniwala akong hindi lahat ng nagsisilbi sa gobyerno ay corrupt. Sa katunayan, mas marami sa kanila ay tapat. Pinili nilang maglingkod sa gobyerno upang gumawa ng kabutihan. Ngayon, magkakaroon na sila ng pagkakataong magpakitang-gilas. Inaasahan natin sila sa pagsupil ng korapsyon sa loob mismo ng burukrasya.

Sa mga itinalaga sa paraang labag sa batas, ito ang aking babala: sisimulan natin ang pagbabalik ng tiwala sa pamamagitan ng pag-usisa sa mga “midnight appointments.” Sana ay magsilbi itong babala sa mga nag-iisip na ipagpatuloy ang baluktot na kalakarang nakasanayan na ng marami.

Sa mga kapuspalad nating mga kababayan, ngayon, ang pamahalaan ang inyong kampeon.

Hindi natin ipagpapaliban ang mga pangangailangan ng ating mga estudyante, kaya’t sisikapin nating punan ang kakulangan sa ating mga silid-aralan.

Unti-unti din nating babawasan ang mga kakulangan sa imprastraktura para sa transportasyon, turismo at pangangalakal. Mula ngayon, hindi na puwede ang “puwede na” pagdating sa mga kalye, tulay at gusali dahil magiging responsibilidad ng mga kontratista ang panatilihing nasa mabuting kalagayan ang mga proyekto nila.

Bubuhayin natin ang programang “emergency employment” ng dating pangulong Corazon Aquino sa pagtatayo ng mga bagong imprastraktura na ito. Ito ay magbibigay ng trabaho sa mga local na komunidad at makakatulong sa pagpapalago ng kanila at ng ating ekonomiya.

Hindi kami magiging sanhi ng inyong pasakit at perwisyo. Palalakasin natin ang koleksyon at pupuksain natin ang korapsyon sa Kawanihan ng Rentas Internas at Bureau of Customs para mapondohan natin ang ating mga hinahangad para sa lahat, tulad ng:

• dekalidad na edukasyon, kabilang ang edukasyong bokasyonal para makapaghanap ng marangal na trabaho ang hindi makapag-kolehiyo;
• serbisyong pangkalusugan, tulad ng Philhealth para sa lahat sa loob ng tatlong taon;
• tirahan sa loob ng mga ligtas na komunidad.

Palalakasin at palalaguin natin ang bilang ng ating kasundaluhan at kapulisan, hindi para tugunan ang interes ng mga naghahari-harian, ngunit para proteksyunan ang mamamayan. Itinataya nila ang kanilang buhay para mayroong pagkakataon sa katahimikan at kapayapaan sa sambayanan. Dumoble na ang populasyong kanilang binabantayan, nanatili naman sila sa bilang. Hindi tama na ang nagmamalasakit ay kinakawawa.

Kung dati ay may fertilizer scam, ngayon ay may kalinga na tunay para sa mga magsasaka. Tutulungan natin sila sa irigasyon, extension services, at sa pagbenta ng kanilang produkto sa pinakamataas na presyong maaari.

Inaatasan natin si papasok na Kalihim Alcala na magtayo ng mgatrading centers kung saan diretso na ang magsasaka sa mamimili – lalaktawan natin ang gitna, kasama na ang kotong cop. Sa ganitong paraan, ang dating napupunta sa gitna ay maari nang paghatian ng magsasaka at mamimili.

Gagawin nating kaaya-aya sa negosyante ang ating bansa. We will cut red tape dramatically and implement stable economicpolicies. We will level the playing field for investors and makegovernment an enabler, not a hindrance, to business. Sa ganitong paraan lamang natin mapupunan ang kakulangan ng trabaho para sa ating mga mamamayan.

Layunin nating paramihin ang trabaho dito sa ating bansa upang hindi na kailanganin ang mangibang-bansa para makahanap ng trabaho. Ngunit habang ito ay hindi pa natin naaabot, inaatasan ko ang mga kawani ng DFA, POEA, OWWA at iba pang mga kinauukulang ahensiya na mas lalo pang paigtingin ang pagtugon sa mga hinaing at pangangailangan ng ating mga overseas Filipino workers.

Papaigtingin namin ang proseso ng konsultasyon at pag-uulat sa taumbayan. Sisikapin naming isakatuparan ang nakasaad sa ating Konstitusyon na kinikilala ang karapatan ng mamamayan na magkaroon ng kaalaman ukol sa mga pampublikong alintana.

Binuhay natin ang diwa ng people power noong kampanya. Ipagpatuloy natin ito tungo sa tuwid at tapat na pamamahala. Ang naniniwala sa people power ay nakatuon sa kapwa at hindi sa sarili.

Sa mga nang-api sa akin, kaya ko kayong patawarin, at pinapatawad ko na kayo. Sa mga nang-api sa sambayanan, wala akong karapatan na limutin ang inyong mga kasalanan.

To those who are talking about reconciliation, if they mean that they would like us to simply forget about the wrongs that they have committed in the past, we have this to say: there can be no reconciliation without justice. Sa paglimot ng pagkakasala, sinisigurado mong mauulit muli ang mga pagkakasalang ito. Secretary de Lima, you have your marching orders. Begin the process of providing true and complete justice for all.

Ikinagagalak din naming ibahagi sa inyo ang pagtanggap ni dating Chief Justice Hilario Davide sa hamon ng pagtatatag at pamumuno sa isang Truth Commission na magbibigay linaw sa maraming kahinahinalang isyu na hanggang ngayon ay walang kasagutan at resolusyon.

Ang sinumang nagkamali ay kailangang humarap sa hustisya. Hindi maaaring patuloy ang kalakaran ng walang pananagutan at tuloy na pang-aapi.

My government will be sincere in dealing with all the peoples of Mindanao. We are committed to a peaceful and just settlement of conflicts, inclusive of the interests of all – may they be Lumads, Bangsamoro or Christian.

We shalI defeat the enemy by wielding the tools of justice, social reform, and equitable governance leading to a better life. Sa tamang pamamahala gaganda ang buhay ng lahat, at sa buhay na maganda, sino pa ang gugustuhing bumalik sa panahon ng pang-aapi?

Kung kasama ko kayo, maitataguyod natin ang isang bayan kung saan pantay-pantay ang pagkakataon, dahil pantay-pantay nating ginagampanan ang ating mga pananagutan.

Kamakailan lamang, ang bawat isa sa atin ay nanindigan sa presinto. Bumoto tayo ayon sa ating karapatan at konsensiya. Hindi tayo umatras sa tungkulin nating ipaglaban ang karapatang ito.

Pagkatapos ng bilangan, pinatunayan ninyo na ang tao ang tunay na lakas ng bayan.

Ito ang kahalagahan ng ating demokrasya. Ito ang pundasyon ng ating pagkakaisa. Nangampanya tayo para sa pagbabago. Dahil dito taas-noo muli ang Pilipino. Tayong lahat ay kabilang sa isang bansa kung saan maaari nang mangarap muli.

To our friends and neighbors around the world, we are ready to take our place as a reliable member of the community of nations, a nation serious about its commitments and which harmonizes its national interests with its international responsibilities.

We will be a predictable and consistent place for investment, a nation where everyone will say, “it all works.”

Inaanyayahan ko kayo ngayon na manumpa sa ating mga sarili, sa sambayanan, WALANG MAIIWAN.

Walang pangingibang-bayan at gastusan na walang wastong dahilan. Walang pagtatalikod sa mga salitang binitawan noong kampanya, ngayon at hanggang sa mga susunod pang pagsubok na pagdadaanan sa loob ng anim na taon.

Walang lamangan, walang padrino at walang pagnanakaw. Walang wang-wang, walang counterflow, walang tong. Panahon na upang tayo ay muling magkawang-gawa.

Nandito tayo ngayon dahil sama-sama tayong nanindigan at nagtiwala na may pag-asa.

The people who are behind us dared to dream. Today, the dream starts to become a reality. Sa inyong mga nag-iisip pa kung tutulong kayo sa pagpasan ng ating krus, isa lang ang aking tanong – kung kailan tayo nanalo, saka pa ba kayo susuko?

Kayo ang boss ko, kaya’t hindi maaaring hindi ako makinig sa mga utos ninyo. We will design and implement an interaction and feedback mechanism that can effectively respond to the people’s needs and aspirations.

Kayo ang nagdala sa akin sa puntong ito—ang ating mga volunteers—matanda, bata, celebrity, ordinaryong tao, na umikot sa Pilipinas para ikampanya ang pagbabago; ang aking mga kasambahay, na nag-asikaso ng lahat ng aking mga personal na pangangailangan; ang aking pamilya, kaibigan at katrabaho, na dumamay, nag-alaga at nagbigay ng suporta sa akin; ang ating mga abogado, na nagpuyat para bantayan ang ating mga boto at siguraduhing mabibilang ang bawat isa; ang aking mga kapartido at kaalyado na kasama kong nangahas mangarap; at ang milyun-milyong Pilipinong nagkaisa, nagtiwala at hindi nawalan ng pag-asa—nasa inyo ang aking taus-pusong pasasalamat.

Hindi ko makakayang harapin ang aking mga magulang, at kayong mga nagdala sa akin sa yugto ng buhay kong ito, kung hindi ko maisasakatuparan ang aking mga binitawang salita sa araw na ito.

My parents sought nothing less and died for nothing less than democracy, peace and prosperity. I am blessed by this legacy. I shall carry the torch forward.

Layunin ko na sa pagbaba ko sa katungkulan, masasabi ng lahat na malayo na ang narating natin sa pagtahak ng tuwid na landas at mas maganda na ang kinabukasang ipapamana natin sa susunod na henerasyon. Samahan ninyo ako sa pagtatapos ng laban na ito. Tayo na sa tuwid na landas.

Maraming salamat po at mabuhay ang sambayanang Pilipino!

Best of luck to the 15th Chief Executive of the Philippines! Mabuhay ang Pilipinas!

Cheers,

Photo Credit: Jekeero

Defense Secretary Gilbert 'Gibo' Teodoro

Photo Credit: Voyforums

In a sudden turn of events, the ruling party Lakas-Kampi-CMD has anointed Defense Secretary Gilbert ‘Gibo’ Teodoro over Metro Manila Development Authority (MMDA) Chairman Bayani Fernando last Wednesday, September 16. Executive Secretary Eduardo Ermita also announced that the administration party selected Local Government Ronaldo Puno as their vice-presidential bet for the coming May 2010 election. The selection process was made by its 65-member national executive committee wherein Teodoro got a landslide vote of 42 against Fernando. The MMDA chairman only got 5 votes.

Now, people like me are wondering why the ruling party picked this guy over the ‘popular’ Fernando. Listed below are some interesting information about this presidential aspirant:

Gilberto Eduardo Gerardo ‘Gilbert’ ‘Gibo’ Cojuangco Teodoro Jr. is the current Secretary of National Defense of the Philippines. He assumed the position since August 2007. He was also a former member of the House of Representatives from 1998 to 2007 representing the first district of Tarlac province.

Teodoro spent his primary and secondary school years in Xavier School and completed his bachelor’s degree in Commerce from the De La Salle University in 1984. He finished his law studies at the University of the Philippines in 1989 and topped the Philippine Bar Examinations in the same year. Then, right after he worked as a lawyer in the EP Mendoza EP Mendoza Law Firm for seven years, Gibo went to the Harvard Law School for his Master of Laws and completed the course in 1997. He was also admitted to the State Bar of New York during the same year.

Teodoro is no stranger to politics as he was a member of a famous political clan in the Philippines. He is the only child of the former Social Security Administrator Gilberto Teodoro Sr. and former Batasang Pambansa member Mercedes Cojuangco-Teodoro. Interestingly, Gibo and Noynoy Aquino are relatives as Gibo’s mom Mercedes and former President Corazon ‘Cory’ Cojuangco Aquino were first cousins. Gibo also seems to be favored in the political arena as he belongs to President Gloria Macapagal Arroyo’s trusted inner circle and have a strong political support from his very wealthy uncle “former presidential aspirant” Eduardo ‘Danding’ Cojuangco Jr., chairman of San Miguel Corporation and was a close advisor of former President Ferdinand Marcos.

But personally, I have a lot of questions on why he was picked over Bayani Fernando:

1. I find the selection a surprise as Teodoro was never a frontrunner in the SWS survey even before Noynoy declared his presidential bid. As far as ‘winnability’ is concern, the chances are nil. So why him over Bayani?
2. I am not a Bayani Fernando supporter but Fernando is qualified too and more popular than Teodoro since the beginning of the selection. In fact, only a few from the so-called masa literally know this guy and when I say a few, maybe we are talking about the .2 percent of the Filipino people. Please do the math.
3. And lastly, people would agree that Noynoy and Gibo have the same excellent pedigree but the similarity ends there. Why? Gibo will always be associated with the Arroyo government and has this inclination to continue the Arroyo’s legacy. So, in a nutshell, Arroyo will still be a boss to him.

Hmmm, with all the questions I raised above,  I can only say that:

I want to hear him sincerely talking about his agenda on the current situation of the Philippines. Like, on how he will deal with the poverty rate, unemployment and the rampant corruption in the government. By then, I can truly agree with the press release that he has a more substance and heart to win than Noynoy.

To be honest, mas marami pa kasi siyang dapat patunayan because the bottomline of being a President is to serve the people of the Philippines and not just the few  “yan kasi ang nakikita kong wala sa aura” ni Gibo.

Just my two cents here.

President Noynoy Aquino?

Responding to the calls from various sectors for him to run for presidency, Senator Benigno Simeon “Noynoy” Aquino III officially announced today his decision to run for President in 2010 exactly 40 days after the death of his mother. The announcement happened at the historic Kalayaan Hall in Club Filipino, San Juan City, this morning.

Interestingly, the historical venue was also the same place where his mother former President Corazon Aquino took her oath last February 25, 1986.

The 49 year-old son of Senator Benigno Aquino, Jr. and former President Corazon Aquino will be the standard bearer of the Liberal Party (LP) this coming 2010 elections. In his speech, Noynoy said that:

Tinatanggap ko ang hiling ng sambayanan. Tinatanggap ko ang habilin at tagubilin ng aking mga magulang…Bayang Pilipinas, tatakbo ako sa pangpanguluhan sa 2010…

Aquino also declared that he has chosen Senator and LP President Manuel “Mar” Roxas II as his running mate. However, Aquino is still awaiting for Roxas reply to accept the offer or not.

An estimated 200 supporters attended the event. Aquino’s relatives, siblings and his girlfriend, Valenzuela Councilor Shalani ‘Lani’ Soledad, were also in attendance.

Personally, I became teary eyed while watching the announcement on television as Noynoy Aquino has given me a glimmer of hope to stay here in our country. Best of luck to you Noynoy and Mar! I am hoping for the best.

image courtesy of inquirer

The Yuletide season has kept me so busy but you can’t take away the blogger in me! So, my unpredictable self happened to stumble upon some interesting political blogs that may keep you enthusiastic too when you suddenly become too lazy to blog in some occasions. Go, check them out and let your opinions be counted there like I do.

Ladies and gentlemen, listed below is my first ever bloggery buzz for 2009!

1. Mr. Jun Lozada
The man may be out of the news tube but he is certainly active in the blogosphere. Check out his musings on what’s happening around the Philippines at http://jlozada.com. Unfortunately, Jun only have 14 posts under his belt but each and every blogs are worth reading.

2. Senator Richard Gordon
Honestly, I am still not sure if this is really him but ‘The Richard Gordon’s Blog’ looks like a compilation of his news and articles. Hosted at blogger/blogspot, http://richardgordon.blogspot.com is the most comprehensive information about Mr. Gordon so far aside from Wikipedia.

3. Manuel L. Quezon III
Besides his resume, personal photos and family history – MLQ’s webby has a blog wherein you can leave your comments freely. However, Manolo’s blog update was last October 24, 2008 so I guess this man is quite busy nowadays. Nevertheless, you can also check it out to know more about his grandpa and their political clan at http://www.quezon.ph.

4. Senator Chiz Escudero
Senator Chiz’s blog is not like Jun Lozada or Manuel L. Quezon III as you can’t leave a comment on his blog section. However, he has an e-forum wherein you can meet Team Chiz. Yep, you can ask this Team Chiz in the forum. It’s also interesting that Chiz’s entire blog entries are all written in Tagalog. Kaya talagang masang – masa talaga ang feel.

5. Senator Mar Roxas
From my perspective, Senator Mar’s blog is laid back and quite relaxed. However, just like Manolo’s blog, Senator Mar’s blog was last updated in October 2008 so I am not sure on when he’ll blog again. But he’s got a twitter that gives update from time to time so if you are a fan – you may want to add him up at http://twitter.com/misterpalengke.

6. Senator Panfilo Lacson
Senator Ping Lacson’s blog is free hosted http://pinglacson.blogspot.com. The blog is quite similar to Richard Gordon since the articles written are comprised of Ping’s speeches, news and articles. You can also visit his main webby at http://www.pinglacson.com.ph that is linked to the blog.

So there you have it folks! Please drop by at these political sites and see for yourself! Please note that I am not anyway connected with these blogs huh? I’m just a reader and a commenter just like you that bloghops everytime.  Cheers everyone!

The Nanny vs The Camelot Princess

Hillary Clinton will be leaving her New York senate seat when she joins Obama’s National Security Team in January 20, 2009. Two famous ladies are now considering in replacing her as a New York Senator:

1. Caroline Kennedy
The only daughter and the only surviving child of the 35th President of the United States John F. Kennedy and fashion icon Jacqueline Kennedy Onassis, Caroline Kennedy’s intention to replace Hillary Clinton seems to be not a surprise the rest of the Americans since she is no stranger to politics due to her ‘political bloodline’. Her name also happens to ring a bell in all corners of the world as she is the erstwhile princess of the ‘White House Camelot’ and a member of a political family closest to royalty.

2. Fran Drescher
Fran is widely known for her role as ‘The Nanny’ in a sitcom with the same title. A certified New Yorker, she used her popularity as an actress to launch the Cancer Schmancer Movement, a non-profit organization dedicated to ensure that all women’s cancers be diagnosed while in the most curable stage. Her political aspirations is a bit of a surprise but she recently quoted that she feels that she can be a good senator because she represents every woman and consummate every New Yorker.

So who do you think will take the seat? Will it be Fran or Caroline?

*Photo by: Michael Loccisano / FilmMagic; Brian Zak / Sipa